Hi!
IK BEN MAS
25 jaar relatie. Alles leek te kloppen. Behalve tussen de lakens.
We waren een goed team. Lief, zorgzaam, stabiel. Hij maakte mijn ontbijt, zette mijn fiets buiten. Zijn liefdestaal was ‘zorgen voor’. Maar ik verlangde naar iets anders. Naar de blik in zijn ogen. Een arm om mijn schouders. Échte aanraking. Spanning. Aanwezigheid. Langzaam veranderden we in een soort broer-zus. Niet uit sleur. Niet uit onverschilligheid. Maar omdat we elkaar ergens onderweg kwijtraakten.
Jarenlang vroeg ik me af: is dit het nou? Moet ik genoegen nemen met een relatie die op papier klopt maar waarin ik me als vrouw steeds leger voel worden? Moet ik accepteren dat verlangen iets is van vroeger?
We praatten. We werkten eraan. Maar het vuur bleef uit. En uiteindelijk moesten we elkaar loslaten. Niet omdat er geen liefde meer was. Maar omdat ik mezelf niet langer wilde opofferen.
Ik wist: ik wil dit niet aan mijn dochters doorgeven. Ik wil geen vrouw zijn die haar lijf uitschakelt om de vrede te bewaren. Ik wil leven. Voelen. Bemind worden. Niet als moeder. Niet als huisgenoot. Maar als vrouw.
De vrouw in mij werd weer wakker.
In de stilte die volgde, kwam hypnose op mijn pad.
Niet de showhypnose van tv, maar diep transformerend werk. Hypnose bracht me op plekken waar praten me nooit had gebracht. Naar onderdrukte verlangens. Vaste patronen. Overtuigingen die mijn seksuele energie al jaren op slot hielden.
Voor het eerst voelde ik weer wie ik werkelijk ben: rauw, vrouwelijk, sensueel, wild en compleet veilig in mezelf. Daarna volgde ademwerk. Lichaamswerk. Energetisch werk. Niet om te snappen, te fixen of te presteren maar om te zakken. In mijn bekken. In mijn bedding. In mijn waarheid.
Langzaam voelde ik haar terugkomen: de minnaar, de sensuele, de zachte. Niet door trucjes. Niet door iemand anders. Maar door mezelf.
En toen werd liefde mijn spiegel.
Ik ontmoette een nieuwe liefde. Vers, krachtig, vol bedding en vuur. Voor het eerst in lange tijd voelde ik me opnieuw écht gezien. Niet als moeder of helper maar als vrouw. Ik dacht: nu begint het echt.
Maar het leven had andere plannen. Hij werd ziek. Ernstig ziek. Zeldzame vorm van bloedkanker. Stamceltransplantatie. Ziekenhuis in. Lichaam uit. Intimiteit werd ineens iets kwetsbaars.
De dynamiek tussen ons veranderde. De rol van verzorger kwam dichterbij dan ooit. En toch bleef ik staan. Ik bleef ademen. Ik bleef voelen. Ik bleef in mijn lijf. Zelfs op momenten waarop alles om mij vroeg om te verdwijnen. En hij, ondanks alles, bleef mij zien. Als vrouw. Als geliefde. Dat werd mijn diepste bedding tot nu toe. Omdat ik wist: die bedding begint in míj.
Als je mij zou kennen zou je weten dat?
Reizen mijn favoriete resetknop is. Geef me een jungle, berg of verlaten strand en ik adem weer.
Ik altijd te horen kreeg op school: ‘Sociaal meisje, maar kletst te veel met haar buurvrouw’. Klopt nog steeds.
Mijn ideale avond: een kop thee met een stukje pure chocolade. Oke soms twee. Nee, niet de hele reep.
Mijn leven lijkt soms op een soap: twee dochters, twee bonuskinderen, een hond, een poes, een samengesteld gezin en één man die me iedere dag opnieuw kiest. Volle bak leven. Volle bak liefde.
Niewsgierig?
NEEM CONTACT OP
Tijdens een gratis gesprek kunnen we kort kennismaken, geef ik meer informatie over hoe ik werk en wat ik doe, vertel jij kort wat jouw probleem is en kunnen we kijken of er een wederzijdse klik is. Want een vertrouwd gevoel is belangrijk wanneer we samen de diepte in gaan. Laat hier je gegevens achter om een belletje in te plannen.
